Geçinmeye Gönlü Olmak - Betül Kara

“Geçinmeye gönlü olmak” ne güzel bir tanım...

Geçenlerde evliliğini henüz bitirmiş bir genç kadın ile konuşurken söz döndü dolaştı, ilişkinin bittiği o kırılma noktasına geldi.

Güzel ve sürdürülebilir ilişkilerin kilit noktası nedir biliyor musunuz? Sevgi mi? Belki değil. Belki de asıl mesele niyettir.
  
Her ilişkide olduğu gibi ister ikili ilişkiler ister iş hayatı olsun, başlangıçta hepimiz birbirimize belki gereğinden fazla tolerans gösteriyoruz. Kendimizi kabul ettirmek ve sevdirmek için bazen kendimiz olmaktan vazgeçiyor, maskeler takıyoruz.
 
Ama bir süre sonra o araba yolda kalıyor. 

Çünkü sergilediğimiz o kişi biz değiliz aslında. Öyle olmaya çalışan “öteki benliğimiz”. Bir an geliyor, asıl benliğimiz yeniden sahneye çıkmak istiyor ve maskeler düştüğünde aramızda anlaşmazlıklar başlıyor.

Michael Kernis ve Brian Goldman’ın Otantiklik (Authenticity) üzerine yaptığı araştırmalar da bunu destekliyor. Bireylerin kendi gerçek benlikleriyle var olamadıkları ilişkilerde duyulan tatmin hızla düşüyor.

Böyle anlarda ilişki bir sınavdan geçiyor. Devam etmek için aradaki sevgiden çok ilişkiyi sürdürme niyeti belirleyici oluyor.

İşte tam bu noktada asıl soru su yüzüne çıkıyor:

•    Her şeye rağmen ben bu ilişkide kalmayı seçiyor muyum? 
•    Geçinmeye gönlüm var mı? 

Nitekim Caryl Rusbult’un geliştirdiği “Yatırım Modeli”ne göre insanlar çoğu zaman sadece sevgi için değil, emek verdikleri, birlikte hayal kurdukları ve anlam buldukları için ilişkide kalmayı seçerler. 

Sonuçta sevgi dediğimiz şey bir duygudur. Dalgalanır ve değişebilir. Önemli olan birbirimizi anlamaktır. İş hayatında “birbirimiz sevmek zorunda değiliz” cümlesini sıklıkla duyarız. Haklı olabilirsiniz birbirimizi sevmek zorunda değiliz ama anlamak zorundayız.

Size küçük bir sır vereyim mi? Birbirini anlamaya başlayanlar, bir süre bağ kurma konusunda daha az ön yargılı oluyorlar. Bir başka deyişle, bilişsel empati zamanla duygusal empatinin de kapısını aralıyor.
 
Önemli olan hayata nereden bakıyoruz? Değerlerimiz, hayallerimiz ortaklık içeriyor mu? 

"Geçinmeye gönlü olmak" bir seçimdir. İki insanın ya da bir ekibin kusurlarına, farklılıklarına ve zor günlerine rağmen yan yana durma niyetidir.

İş hayatında da liderlikte de evlilikte de günün sonunda hikâyeyi belirleyen şey bu niyet oluyor işte. Gönül varsa yol bulunuyor, gönül yoksa bolca bahaneler...

Peki ya sizce ilişkileri ayakta tutan şey nedir?